Dat een politieboot langszij komt, verrast hem niet meer. Paul staat op zijn bekende patatboot en weet eigenlijk al hoe laat het is. “Ik wist dat dit zou gebeuren. Ik word al jaren gecontroleerd.” Wat afgelopen zomer begon als een grootschalige politieactie op het water, voelt voor Paul als het zoveelste hoofdstuk in een verhaal dat hem langzaam maar zeker van de plas wegduwt.
De controle is sinds deze zondag te zien in Mee met de Politie, een serie van RTV Utrecht waarin agenten in het westelijk deel van de provincie worden gevolgd. Schipper Rosalotte vaart samen met wijkagent Wilfred en hun collega’s richting Pauls patatboot. “We gaan een actie draaien op een boot waar mogelijk drugs gedeald wordt,” legt Rosalotte voor de camera uit. De actie is maandenlang voorbereid en wordt strak gecoördineerd.
“Er is een actie geweest en daarbij wordt jij verdacht van het verkopen van drugs”
Wilfred, die de eigenaar kent uit zijn wijkwerk, stapt aan boord. “Er is een actie geweest en daarbij wordt jij verdacht van het verkopen van drugs,” zegt hij. Met toestemming van de officier van justitie volgt een volledige doorzoeking, ondersteund door een drugshond. Kastjes, luiken en de woning worden nagekeken. Uiteindelijk luidt de conclusie helder: er wordt niets gevonden. “De drugshond heeft bevestigd dat er geen drugs aanwezig is,” aldus Wilfred.
Onscherp gemaakte bodycambeelden van de doorzoeking van de boot door agenten | Beeld: RTV Utrecht
Voor Paul is het de uitkomst die hij al jaren kent, maar dat maakt de impact niet kleiner. “Ik werk gewoon mee. Er is geen kwaad woord gevallen,” zegt hij. Toch blijft vooral het gevoel hangen. “Alles overhoop. Eén grote teringzooi. Ik had een grote cateringklus en overal kom je te laat.” Bij de controle moet hij zijn zakken leeghalen; 1100 euro contant, zijn dagomzet. “Een paar weken later krijg ik brieven van de Rabobank: een onderzoek naar witwassen. Ook daar is niets uitgekomen.”
Volgens Paul zijn de verdenkingen hardnekkig en anoniem. “Ik krijg ook nooit te horen waar die meldingen vandaan komen. Ze zeggen dat ze maanden onderzoek hebben gedaan. Dan had je toch kunnen weten dat er niks is?” Hij benadrukt dat er nooit iets is aangetroffen. “Ik heb niet eens een strafblad. Na al die jaren zouden ze wel iets hebben moeten vinden, toch?”
“Een paar weken later krijg ik brieven van de Rabobank: een onderzoek naar witwassen. Ook daar is niets uitgekomen.”
De controle gaat over meer dan dat ene moment. Paul voelt zich al langer in het nauw gedreven door regels en beperkingen. Zijn boot moet door het bestemmingsplan zes maanden per jaar dicht. “Ik kan niet een half jaar gesloten zijn. Ik blijf niet meer geld in de boot pompen.” Terwijl hij prijzen wint en “nummer één” is in gemeente en provincie, ervaart hij dat er steeds minder mogelijk is. “Ik doe niks fout. Ik doe alleen maar leuke dingen, op een plas waar niks meer is. Ik ben eigenlijk de laatste parlevinker van Nederland.”
De politiecontrole is in de videoserie te zien vanaf 6:02 minuten.
Het leidt tot een ingrijpend besluit. “Ik moet hier weg. Dit gaat niet meer.” Paul heeft zijn huis te koop gezet en kijkt naar de Westeinderplassen in Aalsmeer. “Daar kan en mag nog iets. Je hebt daar de Pramenrace, Vuur en Licht op het water. Daar is nog leven.” Hij is inmiddels in gesprek met de gemeente Aalsmeer over een mogelijke overstap.
Paul is waarschijnlijk komend seizoen nog op de Vinkeveense Plassen te vinden. Maar het gevoel overheerst dat het afscheid nadert. “Ik ben een vechter, ik kan niet opgeven. Maar ze dwingen me.” Wat begon als een politiecontrole voor televisie, lijkt zo uit te monden in het einde van een vertrouwd beeld op de plas: de patatboot van Paul.
Studio
Rendementsweg 10d
3641 SK Mijdrecht
E-mail
redactie@rtvrondevenen.nl
Telefoon Redactie
0297 - 286004
