Tussen idealen en realiteit: het verhaal achter het faillissement van S.e.T. Residentie

Ze zitten zichtbaar vermoeid in de studio, maar praten open en zonder omwegen. Het faillissement van de S.e.T. Residentie in Mijdrecht kwam niet uit het niets, vertellen Marie-José van Hussen en Eddy Wakker in een podcastaflevering van De Tijdlijn. “Er is een heel proces aan voorafgegaan,” zegt Wakker. “Achter de schermen waren we al langer in gesprek om te kijken of er een oplossing mogelijk was.”

Sinds half januari is de exploitatiemaatschappij van het woonzorgcomplex failliet. Toch draait het dagelijkse leven in de residentie door. Bewoners wonen er nog steeds, zorg wordt geleverd en medewerkers zijn aan het werk. Volgens Van Hussen en Wakker was dat vanaf het eerste moment hun absolute prioriteit. “Het belangrijkste was dat de mensen die hier wonen er zo min mogelijk van zouden merken,” zegt Van Hussen. “Direct daarna kwamen onze medewerkers.”

“Iedere maand moesten we 52.000 euro aan huur betalen”

Idealisme en realiteit

De S.e.T. Residentie ontstond vanuit een idealistisch idee: ouderen laten wonen op een eigen adres, met zorg aan huis, in een kleinschalige en vertrouwde omgeving. Beide eigenaren kwamen niet uit de zorg, maar maakten bewust die overstap. “Het begon letterlijk met een emmer sop en een stofzuiger,” vertelt Van Hussen over de start van hun zorgorganisatie Steun en Toeverlaat.

Dat idealisme botste uiteindelijk met de financiële werkelijkheid. In de podcast leggen ze uit hoe vaste lasten opliepen, terwijl inkomsten achterbleven. “Iedere maand moesten we 52.000 euro aan huur betalen,” zegt Wakker. “Daar kwamen cao-verhogingen, rente op leningen en stijgende servicekosten bij.” Volgens Van Hussen liepen alleen de personeelskosten al op tot “ruim boven een ton per maand”.

Bezetting onder druk

Een cruciale factor was de bezettingsgraad. Waar in de begrotingen werd gerekend met een vrijwel volle residentie, bleken in de praktijk meerdere appartementen langere tijd leeg te staan. “Begin dit jaar hadden we acht appartementen leeg,” zegt Wakker. “Dan zakt je bezettingsgraad naar 77 procent. Dan wordt het heel lastig om personeel en vaste lasten te blijven betalen.”

Achteraf stellen ze zichzelf kritische vragen. “Zijn we naïef geweest of hebben we het onderschat? Misschien wel,” zegt Wakker. “Maar de kunst is: hoe ga je het oplossen als je dat erkent?”

Onzekere toekomst

Het faillissement raakte niet alleen de organisatie. “Dit raakt je niet alleen zakelijk, maar ook privé,” zegt Van Hussen. Tegelijkertijd kregen ze te maken met reacties van buitenaf. Kritiek op sociale media kwam hard aan. “Ook wij zijn mensen,” zegt Wakker. “En we proberen het goed te doen.”

De toekomst ligt nu bij de curator. Er is een plan voor een doorstart, maar ook andere partijen kunnen zich melden. „Het is onzeker of wij die kans krijgen,” zegt Van Hussen. „Maar het belang van de bewoners staat voorop.” Mocht een andere partij het complex overnemen en het concept voortzetten, dan zeggen de eigenaren daar vrede mee te hebben.

Het volledige verhaal van Marie-José van Hussen en Eddy Wakker is te horen in de eerste aflevering van seizoen 2 van De Tijdlijn, de podcast van RTV Ronde Venen, waarin zij uitgebreid ingaan op hun keuzes, twijfels en hoop voor de toekomst.

MaatschappijMijdrechtset residentie