Mijdrecht staat stil voor een toekomst in vrede

Het geluid van kerkklokken vulde de straten van Mijdrecht terwijl een stoet aan mensen zich om tien voor acht in beweging zet voor de stille tocht.

Bij het monument in de Dorpsstraat komt de groep tot stilstand. Frank Verkerk, die de ceremonie begeleidt, herinnert de aanwezigen aan de reden van hun komst. “Er worden hier kransen gelegd ter nagedachtenis aan alle burgers en militairen die in het Koninkrijk der Nederlanden of waar ook ter wereld omgekomen zijn of vermoord,” zo klinkt zijn stem. Hij benadrukt dat het herdenken verder gaat dan alleen de Tweede Wereldoorlog: het omvat ook de slachtoffers van vredesoperaties en andere gewapende conflicten.

Frank Verkerk: “Ik ken geen mens door een geweer geveld.”

Twee minuten stilte

Precies om acht uur, nadat de muzikanten van VIOS het signaal Taptoe hebben gespeeld, valt de herdenking stil. Het aansluitende Wilhelmus, door sommigen meegezongen en voor anderen in stilte meegeluisterd, vormt een krachtig contrast met de eerdere stilte. Terwijl de burgemeester, de kinderburgemeester en diverse verenigingen hun kransen en bloemen neerleggen, vullen de stemmen van het ROM-koor de avondlucht.

Bekijk hier het sfeerverslag van de herdenking in Mijdrecht

De generatie van na de oorlog

Verkerk deelt een persoonlijke overpeinzing die bij veel aanwezigen een snaar raakt. Hij vertelt over een oud spandoek dat hij ooit zag met de tekst ‘Ik ben van na de oorlog’. “En dat wil ik graag zo houden,” stond er klein onder. “Zoals we hier vanavond staan met z’n allen, is ruim 95 procent van ons van na de oorlog. Net als u heb ik nooit hoeven leven met oorlog en geweld, hoefde ik nooit bang te zijn voor bommen en soldaten.”

De herdenking eindigt waar deze begon: op het Raadhuisplein. Bij de drie gedenksokkels worden de laatste bloemen gelegd, specifiek voor de slachtoffers uit de eigen gemeente. Verkerk vat het gevoel van de avond samen met een dringende oproep: “Laten we in vredesnaam op 4 mei blijven herdenken. In stilte. Dankbaar, ook een beetje rouw. Want ik ben van na de oorlog. En dat wil ik graag zo houden.”

MaatschappijMijdrecht