Gordijnen die elke dag weer open en dicht, licht dat brandt en een opvallende brief achter het raam: het leegstaande blok aan de Julianalaan is niet langer verlaten. Waar de oorspronkelijke huurders halsoverkop moesten vertrekken vanwege een instabiele bodem, claimt een nieuwe groep bewoners nu hun plek. In de deuropening van zijn nieuwe woning vertelt één van hen kalm zijn verhaal. “Ik moet toch wonen,” klinkt het simpel. “Ik heb een dak, vier muren, een deur en een raam. Meer heb ik niet nodig.”
De situatie in het hart van het dorp is precair, zeg woningcorporatie Cazas Wonen. In de Raadhuislaan, Julianalaan en Wilhelminalaan rusten 37 huurwoningen op een kleilaag die door droogte en een wisselend grondwaterpeil steeds verder inklinkt. Omdat de huizen niet op palen staan, verzakken ze ongelijkmatig, met klemmende deuren en scheurende muren tot gevolg. Voor de oorspronkelijke bewoners betekende dit een pijnlijk afscheid van hun vertrouwde buurt. Juist dit blok aan de Julianalaan werd versneld ontruimd omdat de metingen uitwezen dat de constructie te onveilig werd. “We hebben Cazas meerdere malen hiervoor gewaarschuwd maar is niks mee gedaan,” vertelt één van de achtergebleven huurders aan de Wilhelminalaan. “Zo loopt het complete traject: heel slordig en chaotisch.”
“Als je krakers wil bestrijden, bestrijd dan leegstand. Maak sociale huurwoningen.”
Woningcorporatie Cazas Wonen reageert bezorgd op de nieuwe situatie. “We nemen deze situatie zeer serieus en realiseren ons dat iedereen behoefte heeft aan een veilige plek,” stelt een woordvoerder. “Tegelijkertijd zien we dat kraken hier geen passende oplossing biedt. De woningen staan niet zonder reden leeg: door verzakking is er een aanzienlijk vochtprobleem ontstaan, wat leidt tot een ongezonde en onveilige woonsituatie.”
Advocaat Emil Tamas, die de krakers bijstaat, ziet dat anders en beroept zich op het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens. “Deze mensen hebben uit noodzaak huisrecht gevestigd. Het doel is niet om de sloop uit te stellen, maar om er te wonen,” legt Tamas uit. Hij vindt de technische argumenten onvoldoende. “Als Cazas zegt ‘je kan daar niet wonen’, dan moeten ze het onbewoonbaar verklaren. De feitelijke situatie is dat die panden leeg zijn en pas in 2030 of 2031 worden gesloopt.”
De brief achter het raam: “Het huisrecht hebben wij gevestigd als gevolg van nood, nu wij gedwongen hebben moeten vertrekken uit andere woonruimte en omdat wij niet over de financiële middelen beschikken om ons op andere wijze, dan door het vestigen van huisrecht in dit pand, in woonruimte te kunnen voorzien, gezien de nog altijd voortdurende problematiek rondom de krapte op de huurdersmarkt.”
In de deurpost van zijn ‘nieuwe’ huis aan de Julianalaan nuanceert de kraker de risico’s. “Het is wel oké binnen,” vindt hij. Voor hem is de noodzaak groter dan de angst voor schimmel of scheuren. “Ik wil hier blijven wonen totdat het gesloopt wordt. Hiervoor woonde ik ook gekraakt in Noordwijk, daar heb ik drieënhalf jaar gewoond.” Hij hoopt op een vreedzame oplossing. “Ik ga liever een overeenkomst aan met Cazas. Ik denk dat ze het wel willen.”
Cazas Wonen benadrukt echter dat de staat van de woningen juist de reden was om geen officiële tijdelijke bewoners, zoals antikraak, te plaatsen. Toch kiest de corporatie vooralsnog niet voor de harde weg. “Op dit moment is er geen aangifte gedaan,” bevestigt de woordvoerder. “We hechten er waarde aan om eerst met elkaar in gesprek te gaan en samen te zoeken naar een passende weg vooruit. Inmiddels hebben we persoonlijk contact gehad en de krakers geïnformeerd over de risico’s.”
Medewerkers van Cazas in gesprek met één van de krakers
Voor advocaat Tamas is de zaak in onze gemeente een symptoom van een landelijk probleem. “Kraken is destijds strafbaar gesteld met het doel om kraken te bestrijden én om leegstand te bestrijden. Als je de leegstand niet bestrijdt, waarom bestrijd je dan kraken?” vraagt hij zich af. “Er is een keiharde woningnood. Als je krakers wil bestrijden, bestrijd dan leegstand en maak sociale huurwoningen.”
“Mocht blijken dat we er samen niet uitkomen, dan blijft de mogelijkheid om aangifte te doen bestaan.”
De kraker aan de Julianalaan wacht de juridische discussies ondertussen af, gesteund door vrienden die de omliggende panden hebben betrokken. “Ik werd door bekenden erop gewezen dat dit blok leeg staat. Ik woon er nu met mijn vriendin.” Of zij daadwerkelijk de komende jaren kunnen blijven tot 2030, zal de komende tijd blijken. “Wij zijn als eigenaar gebonden aan wettelijke procedures en jurisprudentie, waardoor dit soort situaties niet altijd direct kan worden beëindigd,” legt de woordvoerder van Cazas uit. “Wij doen er alles aan om dit zorgvuldig, beheerst en zo snel mogelijk op te lossen.”
Voorlopig brandt er in ieder geval weer licht achter de gescheurde gevels in het centrum.
Studio
Rendementsweg 10d
3641 SK Mijdrecht
E-mail
redactie@rtvrondevenen.nl
Telefoon Redactie
0297 - 286004
