Straatman met zijn werk bij het -toen nog lege- frame

Geheimzinnig kunstwerk in Marickenland transformeert door wandelaars

Wandelend over het Oude Spoor in Marickenland viel het oog van beeldend kunstenaar Jonathan Straatman al maanden op hetzelfde verschijnsel: een leeg, stalen informatieframe dat doelloos langs het pad stond. “Ik kwam er zo vaak langs dat ik het op een gegeven moment niet meer alleen als frame zag, maar als een plek waar iets in zou kunnen ontstaan.”

Spijkerpistool onderin de kinderwagen

Met een klein atelier bij zijn recreatiewoning in Kamerik en een pasgeboren zoon in de kinderwagen, ontstond het idee tijdens zijn vaderschapsverlof. Straatman, opgeleid in de architectuur en ‘fine art’, gebruikt ruimtelijke vormen en ritmes om te spelen met licht en verhoudingen. Hij mat het frame op en ging in zijn werkplaats aan de slag.

“In mijn atelierwerk ben ik op dit moment veel bezig met rasters, patronen en architectonische composities”, vertelt Straatman. “Het zijn kleine structuren waarin architectuur, verhouding en lichtval een grote rol spelen. Door de veranderende lichtval en schaduwen ziet zo’n compositie er gedurende de dag steeds weer anders uit.”

Met een nietpistool plaatste hij zijn werk aan het lege frame

Het paneel kreeg dezelfde traditionele Zweedse falurode kleur als zijn huisje. “Een verf op basis van ijzeroxide en lijnolie, die sterk reageert op de weersomstandigheden. Bij nattigheid wordt het rood donker en zwaar, bij droogte juist matter.”

Toen het werk af was, stapte hij op een ochtend het wandelpad op. Met het houten paneel onder de arm en een spijkerpistool onderin de buggy bevestigde hij de houten constructie in het frame. Zonder toestemming, als een spontane guerrilla-actie. “Ik had geen idee of het er een dag, een week of maanden zou blijven staan.”

Vondsten uit het puin

Wekenlang kwam de kunstenaar niet op die specifieke plek in Wilnis. Tot hij kortgeleden met zijn gezin en de hond terugkeerde en zijn ogen niet kon geloven. Voorbijgangers bleken de houten nissen en schapjes massaal te hebben geadopteerd.

“Toen we er weer kwamen, waren we echt verrast: mensen hadden allerlei kleine ingrepen en toevoegingen aan het werk gedaan”, zegt hij. Het bleek te maken te hebben met werkzaamheden. “Het wandelpad is in dezelfde periode aangepakt en vernieuwd, waardoor er allerlei bijzondere steentjes, stukjes tegel en andere kleine materialen in en rond het puinpad te vinden zijn. Juist die vondsten uit de directe omgeving zijn door voorbijgangers in het werk terechtgekomen.”

Samenwerking met het landschap

In de vakjes van de rode sculptuur glimmen nu gekleurde scherven, stenen, veren en gedroogde bermbloemen. Het strakke geometrische werk is veranderd in een groeiend archief van de polder.

“Daardoor zijn de toevoegingen heel specifiek voor deze plek en voelt het bijna alsof het landschap zelf materiaal voor het werk is gaan leveren”, besluit Straatman. “Toen ik het werk plaatste dacht ik dat het af was; ik had geen idee dat het nog vele malen toffer kon worden. Wat begon als een klein zijspoor tijdens mijn vaderschapsverlof, wordt nu mede gevormd door de plek en de mensen die er langskomen.”



CultuurWilnisbellopadinstagram


Studio
Rendementsweg 10d
3641 SK Mijdrecht

E-mail
redactie@rtvrondevenen.nl

Telefoon Redactie
0297 - 286004

×