Tussen de volle tafels met perkgoed, stapels potgrond en rijen lavendel wijst op het eerste gezicht niets erop dat het kassencomplex aan de rand van Mijdrecht aftelt naar een historisch eindpunt. Toch heeft eigenaar Richard Groenewegen (56) de knoop definitief doorgehakt: halverwege 2028 valt het doek voor Tuincentrum De Huifkar. Nog één voorjaar draait hij op volle toeren mee, waarna het vertrouwde groen plaatsmaakt voor de stenen van een compleet nieuwe woonwijk.
De aanstaande verhuizing van het perceel naar woningbouwgrond komt niet uit de lucht vallen. Terwijl de eerste contouren van nieuwbouwwijk Oosterland langzaam verrijzen, realiseerde Groenewegen zich dat zijn bedrijf letterlijk omsingeld raakt door woningen.
“We hebben het geluk dat er woningbouw om je heen komt en dat je daar eigenlijk precies tussenin komt te zitten,” vertelt Groenewegen nuchter. “Dan kun je toch eens gaan kijken of dat interessant is.” Blijven zitten was op de lange termijn nauwelijks een optie: een tuincentrum midden in een woonwijk stuit vroeg of laat op planologische grenzen. “Als je zegt dat je wilt uitbreiden naar achteren, dan wordt dat tegengehouden omdat je in een woonwijk zit. Je wordt aan alle kanten belemmerd.”
Reportage: Babette Englebert
Het naderende afscheid is het resultaat van een optelsom. Binnen het gezin staat er geen nieuwe generatie klaar om het stokje over te nemen. Zijn kinderen hebben hun eigen pad gekozen, en dat moedigt hij alleen maar aan: “Je moet doen wat je zelf wil.” Zelf rolde hij er ooit in toen hij thuis meehielp, maar die vanzelfsprekendheid ontbreekt nu.
Tegelijkertijd stapelen de bedrijfseconomische uitdagingen zich op. Zestien jaar na de laatste grote verbouwing dienen zich zware investeringen aan. “Het kunststof dak moet vervangen worden,” legt Groenewegen uit. “Met zware hagelbuien kunnen de stenen er zo doorheen komen. Dat zag je laatst ook bij een kweker in Ens, die had enorme schade. De ketels zijn zestien jaar oud en moeten worden vervangen, net als de schermdoeken.”
Voor een ondernemer die al veertig jaar werkweken van zeventig uur draait, waarvan dertig jaar als zelfstandige, is de rek er op dat vlak uit: “Ik ben nu 56. De terugverdientijd voor die investeringen is relatief te kort.” Tel daar het recente verlies van de vuurwerkverkoop en een mogelijke btw-verhoging op bloemen en planten bij op, en de rekensom was snel gemaakt.
Met de sluiting verdwijnt een stuk lokale geschiedenis. Groenewegens ouders streken in 1963 neer in het toenmalige tuinbouwgebied, waar veel tuinderskinderen uit de regio Rotterdam, Den Haag en het Westland een nieuw heenkomen zochten. In 1972 openden zij vanuit hun kwekerij de deuren van het tuincentrum. Het bedrijf groeide gestaag: in 1990 volgde een complete nieuwbouw en in 2010 kreeg het complex zijn huidige gezicht met een vernieuwde entree en een modern buitenterrein.
Die decennialange aanwezigheid zorgt voor trouwe klandizie. Klanten die de openingsdag in 1972 nog helder voor de geest staat, stappen vandaag de dag nog steeds binnen voor hun tuinplanten.
Het nieuws dat De Huifkar stopt, maakt bij de vaste bezoekers dan ook de nodige reacties los. “De meesten vinden het jammer, maar begrijpen het wel,” merkt Groenewegen. “Een enkeling zegt echt: ‘Ja, maar wat moeten we nu?'”
Met een knipoog kan de ondernemer zich die verbazing wel voorstellen: “Dan vraag ik mezelf ook weleens af: waar moet ik straks eigenlijk heen? Want ik moet zelf ook plantjes gaan kopen. En ik ben kritisch. Wij zijn altijd uitgegaan van mooi spul: liever iets meer betalen voor kwaliteit dan meegaan aan de onderkant van de markt. Goedkoop is duurkoop. Dus ik zal best een lastige klant worden.”
“Het is geen besluit dat je zomaar even impulsief neemt. Maar het voelt goed. Al zullen we de mensen wel gaan missen.”
Stilzitten na 2028 is er voor de tuinder niet bij. “Bezigblijven. Stilzitten kan ik me niet voorstellen, want dan word je oud.” Eerst wacht de ondernemer nog een flinke klus: de zaak moet stap voor stap worden leeggeruimd, van de materialen zoals gereedschap en potten tot aan de laatste partijen perkgoed in het slotseizoen.
Ploeteren tot de eindstreep wordt het echter allerminst: Groenewegen is vastbesloten om van de resterende periode te genieten. Wat hij straks het meeste gaat missen, weet hij direct: “De mensen. Je hebt met zovelen een hele goede band opgebouwd. Ze vertellen je hier alles.” En hoe De Huifkar herinnerd moet worden als de deuren voorgoed sluiten? Met een brede glimlach: “Was De Huifkar er nog maar.”
Studio
Rendementsweg 10d
3641 SK Mijdrecht
E-mail
redactie@rtvrondevenen.nl
Telefoon Redactie
0297 - 286004
