Geitjes zijn de trotse publiekstrekkers van de buurt

Wereldberoemd in Mijdrecht en een vertrouwd gezicht in het straatbeeld: de nieuwsgierige bewoners van de weitjes aan de Prins Bernhardlaan en langs de Kerkvaart. Voor veel buurtbewoners zijn de geiten een vast rustpunt tijdens hun dagelijkse ommetje, maar achter de hekken schuilt een wereld van passie, traditie en een flinke dosis geduld.

Lekker vers gras

Aan de Prins Bernhardlaan is het een drukte van jewelste. Geitenhouder Piet van Dam staat klaar om zijn ‘kudde’ naar een vers stuk grond te loodsen. “We gaan zometeen de geiten even overdoen naar het nieuwe kampje,” vertelt hij terwijl hij de hekken opent. “Daar staat lekker gras, dus daar mogen ze dan weer op.” Het is een proces dat elke drie weken terugkeert. Samen met de kleine Norbert, die gewapend met een emmer voer de jonge geitjes meetroont, vormt het een idyllisch plaatje midden in de woonwijk.

Piet pacht de grond van de gemeente, vooral omdat hij het belangrijk vindt dat er leven in de brouwerij is. “We vinden het leuk voor de mensen dat er wat loopt in de wei,” legt hij uit. De buurtbewoners waarderen de dieren en houden zich keurig aan de regels. “Groentes en droog brood mogen ze hebben, maar vochtig brood niet. Dat gaat gelukkig heel goed.” De kudde, die momenteel bestaat uit vier volwassen geiten en vijf jonkies, blijft stabiel van omvang. En er is goed nieuws voor de dieren: als het goed is, is een nieuw onderkomen in aantocht. “Misschien komt er een nieuw huisje voor de geiten, dat heeft de gemeente al een beetje toegezegd.”

Vloeken en vertier

Iets verderop, langs de dijk van de Kerkvaart, zwaait Yvonne van Dijk de scepter over haar eigen eigenwijze kudde. Als boerendochter kon ze het niet laten om, nadat de oorspronkelijke boerderij plaatsmaakte voor de woonwijk Wickelhof, toch nog dieren te houden. “Het bloed kruipt waar het niet gaan kan,” lacht ze. Maar het houden van geiten is niet altijd alleen maar rozengeur en maneschijn. “Mijn vader zei vroeger altijd: als je wilt leren vloeken, dan moet je geiten houden.”

“Ik woon hier eigenlijk mijn hele leven al,” zegt geitenhouder Yvonne van Dijk

Dat heeft alles te maken met de wekelijkse ontsnappingspogingen van haar “springgeit”, die zich door geen enkel hek laat tegenhouden. Ondanks de streken van de dieren, hebben ze een belangrijke sociale functie. Yvonne neemt de kleinste geitjes namelijk regelmatig mee naar haar werk op de PG-afdeling van verpleeghuis Maria-Oord. “De mensen vinden dat heel erg leuk om te zien,” vertelt ze terwijl ze een jong geitje in haar armen houdt. Zo brengen de Mijdrechtse geiten niet alleen sfeer in de wei, maar ook een glimlach op de gezichten van de kwetsbaarste inwoners.

CultuurMijdrecht